نگاهت بی قرارم می نماید
به رویا ها سوارم می نماید
به دریای خیالت می شوم غرق
به بی خوابی دچارم می نماید
باران ببار باران
بر کشتزار ایران
براین کنام شیران
شادی بیار باران
باران ببار باران
برلاله زار ایران
در سوگ سربداران
باران ببار باران
شادی بیار باران
باران ببار باران
بر قلعه های ویران
بارعد وبرق وطوفان
باران ببار باران
شادی بیار باران
باران ببار باران
بر کوه وبر بیابان
در بهمن و زمستان
باران ببار باران
شادی بیار باران
باران ببار باران
برشرق وبر خراسان
برغرب و کامیاران
باران ببار باران
شادی بیار باران
باران ببار باران
بر سرزمین گیلان
بر قسمت آبادان
باران ببار باران
شادی بیار باران
باران ببارباران
غم ها رسد به پایان
باران ببار باران
شادی بیار باران
زغم لبریز لبریزم عزیزم
مثال برگ پاییزم عزیزم
چو دیدم مملکت دردست نادان
برایش اشک می ریزم عزیزم
غم فنا شد غم فناشد
آتشی دیگر به پا شد
شور آمد شادی آمد
از افق ماهم درآمد
به دیدار تو مشتاقم گل من
ببخشا کن تو ارفاقم گل من
ندارد بی تو گرما زندگانی
کنندم بر تو سنجاقم گل من
لباس گل گلی داری گل من
صدای بلبلی داری گل من
تورا از دور می بینم گل من
هوای همدلی داری گل من
به به شده ای ناز گل من
بین تو و من راز گل من
لبهای تو غنچه است
گردیده لبت باز گل من
بیا بیرون تماشایت نمایم
مکن کاری که حاشایت نمایم
تومثل یک گل سرخی برایم
تو را ای عشق پاشایت نمایم
تو را من با صفایت می شناسم
تو را من با وفایت می شناسم
بیا بیرون رخ ماهت ببینم
وگرنه با جفایت می شناسم
تو را من دوست می دارم عزیزم
من از رنج تو بیزارم عزیزم
بیا بوسی زلب هایت به من ده
به عشق تو گرفتارم عزیزم
تو که باشی دلم را پر و بال است
بدون تو همه وزر و وبال است
اگر یک بار تحویلم نگیری
دلم در گیر افکار و خیال است
تو که باشی دلم شنگول و شاد است
وحرف دیگران مهمل چو باد است
اگر می خواهی ام دستت تکان ده
دلم درعشق تو در حد حاد است
من آمده ام تو را ببینم بروم
در سایه ی امن تو نشینم بروم
آورده خدا مرا در این دنیا تا
از آن لب تو بوسه بچینم بروم
تورادیدم دلم شد شاد ای گل
بیا ای گل بیا تا باغ سنبل
بیا تا من برایت نغمه خوانم
تو مانند گلی من همچو بلبل
ای کرده به تن پیرهن سرخ غزل جان
گردیده ای همچون وطن سرخ غزل جان
با داغ گل و لاله چه خون است دل ما
دیدی تو به عمرت چمن سرخ غزل جان؟
با لاله رخان دشمن خونی است زمستان
روییده گلی آه زن سرخ غزل جان
حلاج ونسیمی همه خون نامه نوشتند
باصورت سیلی زده و بدن سرخ غزل جان
"خوابیده خدا هیس"سخن نیز نگویید
قابل شده قابیل و تن سرخ غزل جان
یک بار دگر باز بیا تا به تماشا
گویم سخنی یک سخن سرخ غزل جان
الیاس سرت سبز ودلت سرخ و گلت سرخ
به به چه گلی، نسترن سرخ غزل جان
کاش بودی روبه روی پنجره
می زدم داد ازته این حنجره
دوستت دارم گل شمعدانی ام
باز می خواند دوباره زنجره
باز می آید صدای زنجره
می روم من در کنار پنجره
به چه زیبا و قشنگ است منظره
این روزها دست دشمن خنجره
یک روز در این جا بود یک آهوی زیباچشم
هنگام خرامیدن خم زانوی زیبا چشم
گفتم که حبیبم شو تا عشق کنم باتو
گفتا برو باد آید آن بانوی زیبا چشم
گفتم بده دمنوشی یا باده ی بیهوشی
اصلا نرود از چشم آن خوشروی زیبا چشم
آمد که زدر بیرون تا بسته کند در را
دیدم که چه بازویی آن بازوی زیباچشم
افسوس که من پیرم او تازه جوان است او
بیمار شدم یارب کو داروی زیبا چشم
درگیر چرا مارا با خوبرخان کردی
درگیر قد سروو آن جادوی زیباچشم
باشد گل زیبایی در باغ وچمن خندان
الیاس تو را خواهد ای آهوی زیبا چشم
جان به فدای رخ دل باز تو
دل به فدای دولپ ناز تو
می شنوم خواندن آواز تو
راز منی من شده ام راز تو
به تن پیراهنی از یاس داری
دلی پرعشق وپر احساس داری
کسی پرسید اگر ازرازهایت
بگو در عاشقی الیاس داری
رازقانوم آی رازقانوم
منیم شهریم ،کیانوم
من سنه قوربان اولدوم
سن ورمه دین امانوم
رازقانوم آی رازقانوم
داغیلدی خان و مانوم
حارامزادا دوشمانلار
باتیردی آد وسانوم
رازقانوم آی رازقانوم
منیم دردیم درمانوم
سن منی ساخلامادون
نئجه گلیم دولانوم
رازقانوم آی رازقانوم
باهاروم و خزانوم
نه گونلرسنده گئشدی
گئچدی داها دورانوم
رازقانوم آی رازقانوم
تو قاشقایا دوشانوم
سنی گورندن بئله
جوشار داماردا قانوم
رازقانوم آی رازقانوم
سن سن ورد زبانوم
بیر گون گلر یولوخار
منه قاشی کمانوم
رازقانوم آی رازقانوم
منیم دفتر دیوانوم
کیملر گلیب گئتدیلر
قوی دیوارا دایانوم
رازقانوم آی رازقانوم
هم عشقیم هم ایمانوم
سنی مندن آلدولار
هانسی کسه قادانوم
رازقانوم آی رازقانوم
قوربان سنه بو جانوم
منی سنده کولّال لار
گلر آغلار جیرانوم
رازقانوم آی رازقانوم
گردنه ی حیرانوم
سنین کیمین گوزل یوخ
منیم دنیام ،جهانوم
رازقانوم آی رازقانوم
یازدوم شرح و بیانوم
داروخموشام من سندن
یوخدور تاب و توانوم
رازقانوم آی رازقانوم
منیم باغ و جنانیم
سندن هئچ وخ دویمانام
اولماسا دا قانانوم