خواب :الیاس امیرحسنی

وچه خوابی قشنگ می دیدم 

همه را شوخ وشنگ می دیدم 

آهویی چست وچابک وچالاک

در پی اش یک پلنگ می دیدم

بارش برف بود واین زیبا 

پویه برصخره سنگ می دیدم

صلح باید که صلح آبادی است

حاسدان را به جنگ می دیدم 

رفته بودم به قهوه سویی سرعین 

همه جا را فرنگ می دیدم 

در شورابیل و پارک ودریایش

کوسه با چند نهنگ می دیدم 

خور وخوابت به خیر وخوبی باد

که من الیاس را زرنگ می دیدم

سردار قالیباف :الیاس امیرحسنی

پاییز عشق است :الیاس امیرحسنی

از تابستان

 عصرانه اش را دوست دارم

از زمستان

 شب نشینی 

وشب چره اش را 

انار و سیب وپرتقال

توت خشک وکشمش و نخودچی اش را

از بهار

 عید و 

آجیل و شیرینی ولباس نواش را دوست دارم 

و از پاییز 

مهر وآبان و آذرش را 

درختان را با برگ های رنگارنگ

کوچه ها را با غوغای شاگرد مدرسه ای ها 

کلاس را با برپا گفتن و بفرمایید معلم 

پاییز در یک کلمه خلاصه می شود

عشق

پاییز عشق است 

باران ۸:الیاس امیرحسنی

می روم در زیر باران تاکه خیس وتر شوم

شامل الطاف ورحمت گشته صاحب فرشوم

بهترین هنگام می باشد که هرچه شیخ گفت

مثل پیران نود ساله تماما کر شوم 

ابله واحمق شو و از هرچه برخوردار شو

ترسم ازدزدی ولی خواهم به اقران سر شوم

من آنیموسم به آنیما فشار آورده است

بعد از این باید چو دیوان نر شوم 

عاشق باران وابرم عاشق پروانه گل

سودی از اینها نیایدعاشق خنجر شوم

دوست دارم درره میهن وطن ایران خود

گرچه شعرم طنز هست پرپر شوم

نام من الیاس ودارم اشتیاق دیدنت 

ای فدای حاج حسین واکبر و اصغرشوم

نان شعر :الیاس امیرحسنی

شعر نان نمی شود 

گرچه همچو آب هم روان شود 

شعر نان نمی شود 

دست کم برای شاعرش 

می کنی قبول ؟

_نه نمی کنم 

مولوی برای خیل بی شماری از بشر 

نان خوب پخته است

_برای خویشتن چطور؟

من شنیده ام شاعرزمان ما 

مهدی برادران

خانه هم نداشته ،بوده مستاجر تاتمام عمر

تازه شعر گاه داده سر به باد 

فرخی و عشقی هم نمونه اش

_هست درست ولی در زمانه ای 

شاعران زرگرفته بار اشتران نموده اند 

_آن زمان گذشته است 

خوب ولی برای دیگران ،ناشران وناقدان و باز دیگران 

بد نشد تمام 

_برهمان عقیده ام

شاعران نان شعر خود نخورده اند

نان به دیگران سپرده اند

زندگی:الیاس امیرحسنی

کوزه ام شکست و
هرچه آب داشت
ریخت بر زمین
آبش ،آب زندگی
رفت از کفم تمام
حال زندگانی ام
زندگی که نیست
زنده بودن است

سینجاوون:الیاس امیرحسنی

گئدیرم بوسقی دره سینده بیر آز فیکر ائلیه م

گلم اوردان کوهوله آلاّهومی ذیکر ائلیه ام

گئچم اوردان بویانا یول گئدم ایری قاشا جن 

چاتام اوردا اوتورام آلاّها چوخ شوکر ائلیه م

گئدم اوردان کهکه سنده گل اوردا کمکه

کالانادا سنیلن اوت درم ایش بکر ائلیه م

سوسوز اولدوم گئدرم چشمه ی زیور بولاغی

ایچرم بوز سودان اوردا نه کی بیر مکر ائلیه م

گئدرم باش یوخاری آدی سوگوتلی دره سی 

اولسا بیر جرعه شرابوم ایچم و سکر ائلیه م

گزه گزه گلرم او قارادربند لری تا علی قورا

یی یئرم توتلاری اوردا ،گئنه ده فیکر ائلیه م

چاتارام سینجاوونا،او خشم و ینگی ایمام

شاعر الیاس دئگینن تاباشاروم ذیکر ائلیه م

جمالت :الیاس امیرحسنی

لا حول ولا قوه الا به جمالت
مانده است دو چشم بشر حیران به کمالت
ای من به فدای نگه وآن رخ ماهت
کی می شود آیا که بیایم به شمالت

اقتباس از رباعی مهربانو سونیا صادقیان:
لاحول ولا قوه الا به نگاهت
خوشبخت ترین آینه چسبیده به آهت
درمد تمام است و پر از موج خروشان
چشمی که تماشا بکند صورت ماهت

حرف مردم :الیاس امیرحسنی

هرچه می گویند در پشت سرم
کاین چنین است و چنان
از بدی ها و کجی ها و فلان
عاقل وبالغ نه اید
گرشما
حرفشان باورکنید
بعد مرگم هم اگر گفتند
عارف بود و زاهد
خوب بود و مهربان
عاقل وبالغ نه اید
حرفشان باورکنید

رسیدن :الیاس امیرحسنی

رسیدن

من این راه را می‌روم؛
اگر تو هم می‌آمدی،
خوش می‌گذشت...
خوب، حالا که نیامدی،
موسیقی هست،
رادیو هست،
تنهایی هست،
اشک هست...
و آخرش هم
که رسیدن است