جمالت :الیاس امیرحسنی

لا حول ولا قوه الا به جمالت
مانده است دو چشم بشر حیران به کمالت
ای من به فدای نگه وآن رخ ماهت
کی می شود آیا که بیایم به شمالت

اقتباس از رباعی مهربانو سونیا صادقیان:
لاحول ولا قوه الا به نگاهت
خوشبخت ترین آینه چسبیده به آهت
درمد تمام است و پر از موج خروشان
چشمی که تماشا بکند صورت ماهت

حرف مردم :الیاس امیرحسنی

هرچه می گویند در پشت سرم
کاین چنین است و چنان
از بدی ها و کجی ها و فلان
عاقل وبالغ نه اید
گرشما
حرفشان باورکنید
بعد مرگم هم اگر گفتند
عارف بود و زاهد
خوب بود و مهربان
عاقل وبالغ نه اید
حرفشان باورکنید

رسیدن :الیاس امیرحسنی

رسیدن

من این راه را می‌روم؛
اگر تو هم می‌آمدی،
خوش می‌گذشت...
خوب، حالا که نیامدی،
موسیقی هست،
رادیو هست،
تنهایی هست،
اشک هست...
و آخرش هم
که رسیدن است

اشک وحدت :الیاس امیرحسنی

گاه گاهی بی دلیل

می شود اشکم روان

می شوم حیران خدا

من که غمگین نیستم 

موج فکرم می رود

می رسد فورا به تو 

باز یادم کرده ای 

باز نامم برده ای 

اشک من پیغام غمناکی توست

خنده ام معنای آبادی توست 

ما جدا کی بوده ایم ؟

سنی رازقاندا گوروم:الیاس امیرحسنی

 سنی رازقاندا گوروم

گولی گولدانداگوروم

او گولر غنچه لری 

دونوب هریاندا گوروم

سویی بوستاندا گوروم

غمی تالاندا گوروم 

دوستی دالاندا گوروم

سازی چالاندا گوروم

پولی ساتاندا گوروم 

گونی باتاندا گوروم

ناری آتاندا گوروم 

آیی یاتاندا گوروم

یونگی چاپاندا گوروم 

قیزی آلاندا گوروم 

طویی سالاندا گوروم 

گویی یاغاندا گوروم

یاری قالاندا گوروم 

خصمی قاواندا گوروم

گنجی تاپاندا گوروم

بالی داداندا گوروم

قاری یاقاندا گوروم 

گولی دولاندا گوروم

چایی آخاندا گوروم 

سنی رازقاندا گوروم

سردشت :الیاس امیرحسنی

دلم تنگ است برای شهر سردشت 

برای کوه و باغ و رود و گلگشت

واوان ،بی شاسب گورانگان زیبا

به یاد آغلان اشکم روان گشت

نلاس و کوچه ها و کدخدایش

برای مسجد و سرسبزی دشت

لباس کردی و شال قشنگش

به سرچاوم به زور ممنون سرِ گشت

به یاران قادری ،صالح ،عزیزی

رفیقی هم که بود اوبومی رشت

دلم خواهد که روزی باربندم 

رسم بر شهر زیبا ساعت هشت

بیا الیاس بعد از قرب چل سال 

تورابینم به شهرستان سردشت

کوه بلند زادگاهم :الیاس امیرحسنی

ای کوه کمرسیاه زیبا

آورده ای ام دوباره اینجا
من راوی قصه های دردم
کبک دری هوای سردم
تاریخ نگار صخره و سنگ
صراف دلی همیشه دلتنگ
ای کوه بزرگ رازقانم
ای قلعه و قصر وپادگانم
هشت در بودت خفی نهانی
سوقی است درآن شکم جهانی
دروازه ای از امید داری
صد قرن بود که پایداری
چون بر تو نظاره می نمایم
تازه شود آب وهم هوایم
کاکوتی تو چه بوی دارد
آویشنت آب روی دارد
دارم هوس به قله رفتن
قل دادن سنگ وغم شکستن
ای روح عظیم آفرینش
درکی بده با شعور وبینش
چپ چپ بنهم پای خود را
پیدا بکنم جای خود را
ای کوه بلند زادگاهم
قله است همیشه جایگاهم
قدر من وتو کسی ندانست
میقات تورا خسی ندانست
تقدیم تو باد شعرم ای کوه
آغوش توباد دیرم ای کوه




☘❤️

تصویر پاییز :الیاس امیرحسنی

تصویر پاییز 

برگ درختان ارغوانی ،قهوه ای زرد 

خش خش خِرش خش 

جاروبگر باد 

جاروبگر دستان پینه بسته ی مردان رفتگر

غوغای فرزندان دانش 

صبحگاه ونرمش 

بوی کتاب و دفتر وکیف 

تعطیلی ظهر 

گرمای خورشید بعدازظهر 

پاییز رنگارنگ زیبا 

پاییز رنگارنگ زیبا

چیست لازم :الیاس امیرحسنی

می وزد بادی ملایم 

میکنم من فکر دائم

چیست لازم چیست لازم

کاش بود آن ماه پیشم 

می زدم از بیخ ریشم 

داشت چند ملیارد فیشم

کاش می شد با هر انگشت

یانشد با هر یکی مشت 

پشه ی خونخوار را کشت

امشب اورا بازدیدم 

آهی از این دل کشیدم 

باز از خوابم پریدم 

کار دنیا هست دیگر 

خان والا گفت جیگر

بود باید یک  بازیگر

بس کنم این ژاژخایی

ای گل زیبا کجایی

منتظر هستم بیایی 

شب شغالان زوزه دارند 

روزها دنبال کارند 

با کسی کاری ندارند

این هم از احوالم اینجا

گریه کردم بیر دویونجا

جانسور هم  رفت بونجا

باروشمویانام:الیاس امیرحسنی

گویلوم ایستر سنیلن عالم بالایه گلم

توتام او اللرینی عرش معلایه گلم

هوسیم وار دولاناک روضه ی رضوانی بیله

دیزین اوستونده باشوم جنت رویایه گلم

قوجاقا آل منی تلواسه دن آرامشه سال

بوعبادتدی اوزی  یوخ کی مصلایه گلم

کوسموشم آما داهاسندن وباروشمویانام

اوندا نابوسه وئرن بلکه مگر رایه گلم 

کیم دییب دیر گله بیلمم قوجایام 

ایگید اولام چاقوران طور تجلایه گلم

من سنین قاشلارینی گوردوم وخطاط اولدوم

هنر استادی سنن اذن آلام امضایه گلم

بو گزللیک لر آقا، الیاسی شاعرائله دی 

اوخویا شعرینی منده اونا ماوایه گلم 

ترجمه:

دل من می‌خواهد با تو به عالم بالا  بیایم. دست‌های تو را بگیرم و به عرش معلی برسم. آرزو دارم که حتی در باغ‌های رضوان (بهشت) نیز با تو بگردم. با سرم روی زانوی تو، به بهشت رؤیاها بیایم. مرا در آغوش بگیر و از اضطراب به آرامش برسان. این عمل خود عین عبادت است، نیازی نیست که به مصلا بیایم. قهر کرده‌ام، اما دیگر با تو آشتی نمی‌کنم / مگر اینکه  ده تابوسه‌ام بدهی، شاید آن وقت به رضایت (آشتی) برسم. چه کسی گفته است که نمی‌توانم بیایم، چون پیر هستم؟ / جوانمرد و دلاورم، اگر دعوت کنی به طور تجلی  می‌آیم. این زیبایی‌ها، آقا ، الیاس را شاعر کرد / وقتی شعرش را بخواند، من هم به (مأوا/پناهگاه/خانه) او می‌آیم.

ترجمه با :هوش مصنوعی